تا بپیوندد به دریا کوه را تنها گذاشت رود رفت اما مسیر رفتنش را جا نگذاشت ، هیچ وصلی بی جدایی نیست این را گفت و رود دیده دریا کرد و سر بر دامن صحرا گذاشت ، هر که ویران کرد ویران شد در این آتش سرا هیزم اول پایه ی سوزاندن خود را گذاشت ، اعتبار سربلندی در فروتن بودن است چشمه شد فواره وقتی بر سر خود پا گذاشت ، موج راز سر به مهری را به دنیا گفت و رفت با صدف هایی که بین ساحل و دریا گذاشت .




تاريخ : شنبه 12 مهر 1393 | 14:07 | نویسنده : tekab | ارسال نظر(0)

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید